
Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda, büyük ağaçlarla çevrili yemyeşil bir ormanda Küçük Fil Fino yaşarmış. Fino, tombul gövdesi, minik hortumu ve kocaman kulaklarıyla çok sevimli bir fildi. Annesi ve babasıyla birlikte geniş bir çayırda yaşarmış.
Fino, her sabah uyandığında hortumunu sallayarak oynar, büyük ağacın altındaki arkadaşlarıyla buluşurmuş. En yakın arkadaşları sevimli maymun Miki, minik kaplumbağa Toti ve neşeli papağan Lolo’ymuş.
Küçük Fil Fino’nun Büyük Merakı
Bir gün Küçük Fil Fino, annesine sormuş:
“Anneciğim, ormanın diğer tarafında ne var?”
Annesi gülümsemiş:
“Ormanın diğer tarafında Büyük Nehir var, Fino. Ama nehir çok derindir, dikkatli olmalısın.”
Fino’nun aklına hemen bir sürü soru takılmış. Büyük Nehir nasıl bir yerdi? Suyu nasıl kokardı? İçinde kimler yaşardı?
O gün, Fino ve arkadaşları nehir hakkında konuşurken, papağan Lolo heyecanla çırpınarak demiş ki:
“Haydi, Büyük Nehir‘i görelim!”
Fino’nun gözleri parlamış. “Gidelim!” diye bağırmış. Ancak kaplumbağa Toti biraz endişelenmiş:
“Çok büyük bir yer olabilir, dikkatli olmalıyız.”
Ama Fino meraktan yerinde duramıyormuş. Maymun Miki de eklemiş: “Belki de çok eğlenceli olur! Büyük Nehir‘in yanında güzel meyveler de varmış.”
Küçük Fil Fino ve Büyük Nehir Macerası
Arkadaşlar birlikte yola çıkmış. Ağaçların arasından geçerken kuşlar şarkı söylüyor, hafif bir rüzgâr yaprakları sallıyormuş. Küçük Fil Fino, mutlu bir şekilde hortumunu sallayarak yürüyormuş.
Bir süre sonra büyük bir kaya çıkmış karşılarına. Kaya o kadar büyükmüş ki üzerinden atlamak zor olmuş. Maymun Miki çevik hareketlerle yukarı tırmanmış, sonra herkese yardım etmiş. “Böylece herkes geçti!” diye gülümsemiş.
Yolculuk devam ederken Küçük Fil Fino, suyun sesini duymuş. Şırıl şırıl akan bir su sesiymiş bu! “Sanırım Büyük Nehir çok yakın!” demiş heyecanla.
Ve sonunda Büyük Nehir‘e varmışlar! Nehir o kadar büyükmüş ki ucu bucağı görünmüyormuş. Suyun üstünde beyaz balıklar yüzüyor, nilüfer çiçekleri suyun üzerinde süzülüyormuş. Küçük Fil Fino ve arkadaşları büyülenmiş.
Ama birden nehir kenarında küçük bir kurbağa ağladığını görmüşler. Küçük Fil Fino hemen yanına koşmuş:
“Neyin var küçük kurbağa?” diye sormuş.
Kurbağa gözyaşlarını silmiş: “Annem ve kardeşlerim suyun diğer tarafına geçti ama ben geçmeye korkuyorum.”
Fino ve arkadaşları birbirlerine bakmışlar. “Endişelenme, sana yardım ederiz!” demişler.
Papağan Lolo uçup annesini bulmuş ve geri getirmiş. Anne kurbağa yavrusuna seslenmiş: “Korkma, ben buradayım.”
Fino hortumunu uzatmış, küçük kurbağa güvenle onun üzerine çıkmış ve böylece karşıya geçmiş. Küçük kurbağa mutlu bir şekilde sıçramış: “Başardım!”
Arkadaşlar nehir kenarında oyunlar oynayıp serin suyla şakalaşmışlar.
Küçük Fil Fino’nun Eve Dönüşü
Güneş batarken, Küçük Fil Fino ve arkadaşları eve dönme zamanının geldiğini anlamışlar. “Annem merak etmiştir,” demiş Toti.
Dönüş yolunda herkes çok mutluydu. Küçük Fil Fino, annesine sarılmış ve olanları anlatmış. “Anne, Büyük Nehir‘i gördüm! Çok güzeldi ve küçük bir kurbağa yavrusuna yardım ettik!”
Annesi gülümsemiş ve Fino’yu kucaklamış: “Macera yaşamak güzel ama her zaman dikkatli olmalısın, yavrum.”
Küçük Fil Fino, başını sallamış. “Bir dahaki sefere sana haber vereceğim.”
Ve Fino o gece tatlı yuvasında uykuya dalarken Büyük Nehir‘i ve yaptığı iyiliği düşünmüş. Rüyasında ise kocaman bir fil olup tüm ormanı keşfetmiş!
Ve sonsuza kadar mutlu yaşamışlar…